Μύθοι που μας μεγάλωσαν ...

Μύθοι που μας μεγάλωσαν ...

Γράφει η Σόνια Κυριακάκου 

Όλοι μας, από μικρά παιδιά μέχρι και σήμερα τους έχουμε ακούσει, βιώσει, ακολουθήσει και σίγουρα "παπαγαλίσει" ... Η ζωή μας όλη γεμάτη κλισέ, ατάκες, ρήσεις, παροιμίες, νουθεσίες ...
Μύθοι που μας χρυσώνουν το χάπι, μας τσιμεντώνουν τα πόδια και μας κάνουν υπόδουλους της μοίρας μας και καλά ... μπας και γυρίσουμε δειλιασμένοι την πλάτη σε μια φρικαρισμένη πραγματικότητα ... Μύθοι είναι ... και με τους μύθους είναι αδύνατον να σηκώσεις ανάστημα ...
Τι κάνεις λοιπόν; Καταπίνεις το χάπι ή παίρνεις τη βαριοπούλα και κάνεις κομμάτια το τσιμέντο από τα πόδια σου;
Για να δούμε κάποιους από αυτούς τους περιβόητους μύθους ... με λίγο χιούμορ, με λίγη τσαντίλα και - γιατί όχι; - με λίγο τσαμπουκά ... Λέτε να παρεξηγηθούν; Δεν πειράζει ... Μύθος είναι, θα περάσει ...
- Δεν παίζεις για να κερδίσεις ... Το να παίξεις έχει αξία ...
Όοοχι αγάπη μου ... Κατά βάθος, όλοι μα όλοι (εκτός αν είσαι ηττοπαθής ψυχάκιας, οπότε κάτσε να κάνεις γκρίνιες στο Atari σου) παίζουμε για να κερδίσουμε. Είναι γλυκιά η ριμάδα η νίκη. Είναι αποζημίωση. Είναι επιβεβαίωση. Είναι το θετικό αποτέλεσμα της προσπάθειάς σου. Είναι χαρά ... Μην μου λες λοιπόν πως παίζεις απλά για να παίξεις και σκασίλα σου κι αν χάσεις ... Είναι σαν να μου λες πως παντρεύεσαι για να χωρίσεις ... Και ποτέ να μην ντραπείς να πεις πως παίζεις για να κερδίσεις, πως γουστάρεις να κερδίζεις ... τίμια όμως, με τις δυνάμεις τις δικές σου ... αλλιώς μπαίνουμε σε άλλα μονοπάτια ... Και για να κλείσουμε τον πρώτο μύθο, εννοείται πως δεν μιλάμε μόνο για επιτραπέζια και χαρτιά, ε;
- Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία ...
Είπε κάποτε ο κύριος Λεφτάς ... Φυσικά και την φέρνουν ... Ειδικά στις μέρες μας. Από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σημαντικά, όλα περιστρέφονται γύρω από το χρήμα. Ναι, σαφώς δεν μπορείς να αγοράσεις συναισθήματα και αξίες και ήθος και εμπιστοσύνη ... Αλλά μην κοροϊδευόμαστε ! Πόσο πιο εύκολη είναι η ζωή μας με το χρήμα, πόσο πιο βατή. Κι όταν δεν σε βαράνε αλύπητα οι δυσκολίες, όταν δεν παλεύεις μέρα με τη μέρα να περπατήσεις μονοπάτια δύσβατα, τότε όλα τα βλέπεις πιο αισιόδοξα, πιο ροζ, πιο γλυκά και εύκολα. Τα προβλήματα κι οι στερήσεις φέρνουν γκρίνια και μιζέρια ... κι έλα μετά να με πείσεις πόσο ευτυχισμένος είσαι μέσα στην καθημερινή γκρίνια ... που το ένα φέρνει τ'άλλο και από ένα καυγαδάκι καταλήγεις να μισείς τους πάντες και τα πάντα γύρω σου και το σύμπαν και αυτό και το παράλληλο ... Δεν μπορώ αγάπη μου, να είμαι χαρούμενη και ρομαντική όταν από μέρα σε μέρα θα μας κόψει η ΔΕΗ το ρεύμα ... ναι βρε, είμαι απαιτητική, δεν μου φτάνει η ατμόσφαιρα που δίνουν τα κεριά ... Και για να μην παρεξηγηθούμε, όταν λέμε για χρήμα κι ευτυχία και όλα τα σχετικά, μιλάμε για μια αξιοπρεπή και ήρεμη ζωή ...Κι όχι για απληστία, ακολασία και δεν συμμαζεύεται ... Για μια καθημερινότητα ανθρώπινη - άντε, και λίγο ζωηρή και πολύχρωμη !!!
- Ο επιμένων νικά ...
Καλά, κάποιες φορές ... Μερικές, λίγες, ελάχιστες ... Συνήθως ο επιμένων χαραμίζει τη ζωή του τρώγοντας τα μούτρα του. Γιατί άμα μάτια μου, είναι να σου κάτσει, θα σου κάτσει ... αν όχι με την πρώτη, με την δεύτερη, άντε με την τρίτη ... Πόσο πια θα περιμένεις; Άνθρωπος είσαι, όχι γάϊδαρος. Έκαστος και οι υπομονές του ... Ο επιμένων δεν νικά. Ο επιμένων κάνει κρόσια τα νεύρα των υπολοίπων γιατί μια, δυο, τρεις, το έχουμε κουράσει το θεματάκι φίλε μου ... Προχώρα παρακάτω και βρες άλλους στόχους. Κι αν δεν σου κάτσουν ούτε αυτοί, τότε βρες άλλους. Κι αυτό επιμονή είναι αλλά τουλάχιστον θα έχεις και ποικιλία !!!
- Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξείδι ...
ΟΚ ! Τι να το κάνω το ταξείδι μάτια μου, άμα δεν φτάσω κάπου; Ναι, θα γεμίσω τις βαλίτσες μου με εικόνες, με εμπειρίες, με μνήμες, με παθήματα και μαθήματα ... Συμφωνώ και επαυξάνω, αλλά κάποια στιγμή, κάπου πρέπει να τα ακουμπήσω όλα αυτά τα ρημάδια γιατί με βαραίνουν πια. Δεν μπορώ να κουβαλώ το παραγεμισμένο σακίδιο επ' αόριστον. Είμαι και κάποιας ηλικίας και με πεθαίνει και η μέση λέμε ... Κι αν το φιλοσοφήσεις και λίγο, ο προορισμός είναι ο στόχος και το ταξείδι η διαδικασία ... Να μου μείνει η διαδικασία αμανάτι, να την πάρω πτυχίο και να την κορνιζάρω στον τοίχο του σαλονιού; Στο αποτέλεσμα είναι όλη η γλύκα ... ή η πίκρα ... ποιος ξέρει; Αλλά το αποτέλεσμα κλείνει το κεφάλαιο αυτού του βιβλίου !!! 
- Ο χρόνος είναι γιατρός ...
Με τι ειδικότητα; Ο γιατρός είναι ο γιατρός και ο χρόνος είναι ο χρόνος. Απλά πράγματα. Και ο καθένας μας είναι ο καλύτερος γιατρός του εαυτού του! Μόνο εσύ ξέρεις πως θα γιατρευτείς γιατί μόνο εσύ ξέρεις πως και γιατί αρρώστησες. Τι να σου κάνει ο χρόνος; Αυτός περνά και φεύγει (πάει σε άλλον ασθενή) ... Κάτι σαν τη γάζα κολλημένη με λευκοπλάστ, μέχρι να πας στο νοσοκομείο να σου κάνουν τα ράμματα ... Ο χρόνος λοιπόν θα σε βοηθήσει ίσως να ξεπεράσεις, αλλά δεν θα ξεχάσεις ... Παρά μόνο αν θες ΕΣΥ να ξεχάσεις !!!
- Τα πάντα έρχονται σε αυτόν που περιμένει ...
Το μόνο που μπορεί να έρθει είναι το λεωφορείο στην στάση που περιμένεις κάτι αιώνες (γιατί τρώνε και κάποια δρομολόγια ενίοτε) ... Τίποτα δεν έρχεται σε αυτόν που απλά περιμένει, χωρίς να κουνήσει λίγο τα κουλά του ... Ξεκουνάς τον εγκέφαλό σου, προκαλείς την τύχη σου, τη μοίρα σου, προσπαθείς και παλεύεις, οραματίζεσαι και ορμάς μπροστά !!!
Αυτά λοιπόν για την ώρα ... Ας κρατήσουμε κάποια ρήματα κλειδιά (όποια ταιριάζουν στον καθένα), ας κλείσουμε το βιβλίο με τα όμορφα παραμύθια και ας ρίχτουμε με τα μούτρα στην πραγματικότητα ... Ρουφάμε όση περισσότερη ζωή μπορούμε γιατί τελικά τίποτα, μα τίποτα δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται !!!