TO KNOW US BETTER (… ας μπέτε για τους… γλωσσομαθείς)
Γράφει ο Τάσος Τριπολίτης
Και μου λέει η αρχισυντάκτρια…
Δε γράφεις πέντε αράδες για τα… τουτού, μιας και δεν υπάρχει σχετική στήλη και φαίνεται ότι το κατέχεις? (κοίτα να δεις πως ξεκινάει ένα καλό «ψηστήρι»)
Ναι αλλά, παρελθέτω απ΄εμού το ποτήριον του «ειδικού».
Σύμφωνοι.
Αφού συμφωνήθηκε και η συχνότητα γραφής (όποτε με γαργαλήσει… η πένα μου, μη με πιέζεις γιατί είμαι τρελο-Πόντιος), να’μαστε πάλι μαζί αυτή τη φορά «to know us better».
Φωτογραφία δε θα βρείτε ακόμα (ταλανίζομαι ανάμεσα σε ανφάς, προφίλ ή ολόσωμη ).
Θα αναρωτηθείτε τώρα… «Αφού δεν είσαι ειδικός, γιατί να σε διαβάσω ρε μάστορα?»
Η αλήθεια είναι ότι προβληματίζομαι για το πώς να ξεκινήσω τη θεματολογία. Θα μιλήσουμε για το θέμα… τουτού ερασιτεχνικά, καυστικά, ενίοτε με χιούμορ και μέσω προσωπικών εμπειριών, συμβάντων και γνωμών , ελπίζω να «ταξιδέψουμε» σε όμορφες διαδρομές, να γνωρίσουμε (και μάθουμε) μερικά πράγματα παραπάνω και να προβληματιστούμε παράλληλα.
Με πολλά χρόνια μελέτης του αντικειμένου, εκπαίδευσης από πραγματικούς ειδικούς, πολλά χρόνια σε χειριστήρια και ποδωστήρια, με αμέτρητα χιλιόμετρα σε πάσης φύσης δρόμους, με… νεανικές «σκανδαλιές» (ο γράφων δεν κρύβεται), με τύχη, ατυχία, σοβαρά και αστεία περιστατικά, έχουν ξοδευτεί κάποιες από τις επτά (ή εννιά ?) ζωές.
Η πρώτη προτροπή είναι να επιμορφωνόμαστε διαρκώς. Το κάνουμε για τη δουλειά μας, μαθαίνουμε να χειριζόμαστε διαρκώς νέες τεχνολογικές τάσεις και προϊόντα, γιατί να μην το κάνουμε και για το όχημα μετακίνησής μας και τη διαδικασία αυτής?
Αν ξέραμε τι πραγματικά συμβαίνει εκείνη τη στιγμή που εμείς «οδηγούμε» και τους κινδύνους που αυτό ελλοχεύει, είτε θα κλειδώναμε το τουτού (δεν είναι η λύση), είτε θα τρέχαμε σε σεμινάρια, ημερίδες και μετεκπαιδεύσεις, για να γίνουμε καλύτεροι.
Η ζωή μας είναι απείρως σημαντικότερη από το κόστος της επιμόρφωσης.
Μέχρι την επόμενη φορά… «σκεφτείτε αυτούς που αγαπάτε, φοράτε ζώνη ή κράνος και μετακινηθείτε με σύνεση».
Γράφει ο Τάσος Τριπολίτης
Και μου λέει η αρχισυντάκτρια…
Δε γράφεις πέντε αράδες για τα… τουτού, μιας και δεν υπάρχει σχετική στήλη και φαίνεται ότι το κατέχεις? (κοίτα να δεις πως ξεκινάει ένα καλό «ψηστήρι»)
Ναι αλλά, παρελθέτω απ΄εμού το ποτήριον του «ειδικού».
Σύμφωνοι.
Αφού συμφωνήθηκε και η συχνότητα γραφής (όποτε με γαργαλήσει… η πένα μου, μη με πιέζεις γιατί είμαι τρελο-Πόντιος), να’μαστε πάλι μαζί αυτή τη φορά «to know us better».
Φωτογραφία δε θα βρείτε ακόμα (ταλανίζομαι ανάμεσα σε ανφάς, προφίλ ή ολόσωμη ).
Θα αναρωτηθείτε τώρα… «Αφού δεν είσαι ειδικός, γιατί να σε διαβάσω ρε μάστορα?»
Η αλήθεια είναι ότι προβληματίζομαι για το πώς να ξεκινήσω τη θεματολογία. Θα μιλήσουμε για το θέμα… τουτού ερασιτεχνικά, καυστικά, ενίοτε με χιούμορ και μέσω προσωπικών εμπειριών, συμβάντων και γνωμών , ελπίζω να «ταξιδέψουμε» σε όμορφες διαδρομές, να γνωρίσουμε (και μάθουμε) μερικά πράγματα παραπάνω και να προβληματιστούμε παράλληλα.
Με πολλά χρόνια μελέτης του αντικειμένου, εκπαίδευσης από πραγματικούς ειδικούς, πολλά χρόνια σε χειριστήρια και ποδωστήρια, με αμέτρητα χιλιόμετρα σε πάσης φύσης δρόμους, με… νεανικές «σκανδαλιές» (ο γράφων δεν κρύβεται), με τύχη, ατυχία, σοβαρά και αστεία περιστατικά, έχουν ξοδευτεί κάποιες από τις επτά (ή εννιά ?) ζωές.
Η πρώτη προτροπή είναι να επιμορφωνόμαστε διαρκώς. Το κάνουμε για τη δουλειά μας, μαθαίνουμε να χειριζόμαστε διαρκώς νέες τεχνολογικές τάσεις και προϊόντα, γιατί να μην το κάνουμε και για το όχημα μετακίνησής μας και τη διαδικασία αυτής?
Αν ξέραμε τι πραγματικά συμβαίνει εκείνη τη στιγμή που εμείς «οδηγούμε» και τους κινδύνους που αυτό ελλοχεύει, είτε θα κλειδώναμε το τουτού (δεν είναι η λύση), είτε θα τρέχαμε σε σεμινάρια, ημερίδες και μετεκπαιδεύσεις, για να γίνουμε καλύτεροι.
Η ζωή μας είναι απείρως σημαντικότερη από το κόστος της επιμόρφωσης.
Μέχρι την επόμενη φορά… «σκεφτείτε αυτούς που αγαπάτε, φοράτε ζώνη ή κράνος και μετακινηθείτε με σύνεση».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Πες μας την γνώμη σου...