ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΚΡΕΒΑΤΙΑ

ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΚΡΕΒΑΤΙΑ

Γράφει η Κατερίνα Σουνίου 

Πόσες φορές δεν χαθήκαμε σε λάθος κερεβάτια ψάχνοντας τον απόλυτο έρωτα ?
Πόσες φορές δεν αφεθήκαμε στα λάθος χέρια νομίζοντας πως θα αγαπηθούμε ?
Ψάχνοντας την αγάπη κάπου εξαφανιστήκαμε , κάπου παρανοήσαμε , πολύ παραμυθιαστήκαμε και αρκετά απογοητευτήκαμε .
Σχέσεις κάναμε άλλοι αρκετές , άλλοι λίγο λιγότερες , αναζητώντας αυτή την απόλυτη αγάπη που θα μας έδινε αυτόν τον απόλυτο έρωτα. Και τελικά ? Άνθρακας τις περισσότερες φορές ο θησαυρός !
Κι όμως , όλα κρίνονται τελικά από το πρώτο εκείνο μικρό φευγαλέο βλέμμα !
Είναι ο τρόπος που θα σε κοιτάξει . Πόσο βαθιά θα μπεί με το βλέμμα μέσα σου . Αν θα τα καταφέρει ...?

Σκορπίζουμε -οι περισσότεροι- , δανείζουμε και σπαταλούμε κορμί και ψυχή σε λάθος κρεβάτια προσπαθώντας να βρούμε τα κενά της αγάπης που μας λείπει . Θέλουμε να αγαπηθούμε έτσι όπως εμείς έχουμε ανάγκη και όχι έτσι όπως ο άλλος θέλει να προσφέρει .
Η αγάπη και ο έρωτας είναι από πάντα μια εγωιστική κατάσταση , και αν με ρωτήσετε εαν αυτό είναι σωστό , θα πω ΝΑΙ .
Θέλω κι έχω το δικαίωμα να αγαπηθώ και να ερωτευτώ έτσι όπως εγώ θέλω και μπορώ και όχι με τον τρόπο των άλλων .
Θέλω μοναδικά , θέλω εγωιστικά , θέλω να είμαι εγώ μέσα στον ωκεανό των συναισθημάτων και των αισθήσεων μου και ας πνιγώ .

Ξέρω , έκανες πολύ δρόμο μέχρι να φτάσεις στον τελικό σημείο , στην Ιθάκη σου .
Ξέρω , πόνεσες - έχει σημασία ο πόνος πολλές φορές - , πίστεψες σε πολλά κούφια λόγια .
Ξέρω χάιδεψες πολλά λάθος σώματα.... και πολλά λάθος χέρια σε άγγιξαν .
Κάποιες φορές ικέτεψες με τρόπο που μίσησες τον εαυτό σου , άτομα που απλώς σε κλότσησαν .... χαλάλι τους .
Ναι , το σώμα σου πληγώθηκε , όμως λιγότερο από την ψυχή σου .
Ναι , το μυαλό σου γύριζε σε σκέψεις και λόγια της στιγμής .
Τι κακό για το τίποτα , ε ?
Σε παραμύθιασαν κι εσένα πως ήταν οι μοναδικοί και το άλλο σου μισό έτσι ?
Πες τους λοιπόν , πως μισά δεν υπάρχουν . Υπάρχουν ολόκληρα που έχουν την ανάγκη να ενωθούν για να γίνουν μια ολότητα.
Ψηλά γράμματα όμως αυτά , σ' ένα κόσμο ...μισό μέσα σε τόσο μίσος .

Το σώμα σου σε εγκατέλειψε προς στιγμή , μούδιασε ....
Δεν ήξερες να ξεχωρίσεις την ηδονή που στην είπαν για " αγάπη" .
Κοιμήθηκες σε στρώματα και πατώματα δίπλα σε άψυχα κορμιά που απλώς είχαν ενα ρολόι μέσα στο στήθος ....
Μέσα σου όμως βαθιά , εκείνες τις στιγμές εκείνου του σάπιου έρωτα , ήξερες πως ήταν το λάθος δίπλα σου , πάνω σου , ...μέσα σου ....

Όμως , έτσι στα ξαφνικά , αυτά τα μάτια που ήταν σε νάρκωση , σαν να ξύπνησαν .
Άρχισες να νιώθεις !
Βρέθηκες στο σωστό κρεβάτι , με το σωστό άνθρωπο και αισθάνθηκες αυτούς τους περιβόητους 36,6 βαθμούς Κελσίου δίπλα σου . Μια ανάσα που έδινε πνοή στο μέσα σου !
Όλα χρωματιστά , όλα αβίαστα και όλα χαρούμενα .
Άκουσες χτύπο καρδιάς , άγγιξες σώμα ζωντανό , είπες στον εαυτό σου " τώρα ταξιδεύω " !
Και αυτό το βλέμμα , που δεν θα το ξεχάσεις ....που θα σε κοιτάει για χρόνια με τον ίδιο τρυφερό τρόπο , μεγαλείο ...ε ?
Και αυτό το σμίξιμο ψυχών και σωμάτων που είναι λες και αιωρείσαι!
Αυτό το δάκρυ από ευτυχία κάθε φορά που έρχεται στο τέλος της η πράξη του έρωτα , καθώς σου δείχνει οτι ο πραγματικός έρωτας είναι ένας μικρός θάνατος που όμως σε αφήνει να επιβιώνεις , κάθε φορά !
Η αγκαλιά που σε κάνει να αισθάνεσαι Θεός , μέσα σε ανύπαρκτες υπάρξεις ....μαγεία ?
Και η σιωπή ....αυτή η τόσο ηχηρή σιωπή ανάμεσά σας ! Αυτό που δεν χρειάζεται να πείτε σχεδόν τίποτα γιατί ξέρετε ο ένας τον άλλον τόσο καλά !

Είναι τουλάχιστον μαγικό , να ξέρεις πως υπάρχει έστω ένας μόνο άνθρωπος σε αυτόν εδω τον πλανήτη ο οποίος ξέρει ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ !
Είναι κορυφαίο να μπορείς να ανακαλύπτεις πως κράτησες το μέσα σου ανέπαφο για κάποιον που άξιζε να του το χαρίσεις , γνωρίζοντας οτι θα το προσέξει σαν το πιο πολύτιμο που του δόθηκε ποτέ !
Μα πιο ηδονιστικό από την ανακάλυψη του οτι σύρθηκες σε λάθός κρεβάτια μέχρι να τον βρείς , δεν υπάρχει .
Τώρα ξέρεις πια πως είσαι στο σωστό κρεβάτι .

Άξιζε φίλε μου η διαδρομή για να συναντηθούμε !!!

Τα φιλιά μου :* Κ.